Monday, October 15, 2007

వేదికనలంకరించిన పెద్దలు

ఊరంతా జండాల పండగ. శ్రీ శ్రీనివాస కాన్వెట్లో ఆ పండగపేరు స్వాతంత్ర్య దినోత్సవము. అంతకు ముందు రెండు వారాల నుంచీ రోజూ సాయంత్రం పూట పీ.టీ.పిరుడు, మోరల్ పిరుడు కలిపేసి పిల్లకాయలందర్నీ వక కొటంలో చేర్చి మా అందరి చాతా దేశభక్తి గీతాలు పాడించి నేర్పించినారు. ఆగస్టు పదహైదోతేదీ పొద్దన్నే ప్రెయరు. ఐదోతరగతిలో క్లాసుఫస్టు కాబట్టి, నేనే యస్పీయల్ (స్కూల్ ప్యూప్‌ల్స్ లీడర్).

ఐదో తరగతిలో నేను ఎందుకు క్లాసు ఫస్టు అంటే - అంతకు ముందు సమచ్చరం అంటే నాలుగోతరగతిలో నాకన్నా ఫస్టొచ్చే పిల్లకాయలంతా ఈ సమచ్చరం మా బళ్లో ల్యాకపోబట్టి. అది యేరేసంగతిలే.

******* ******* *******

పొద్దన్నే ప్రెయరు. ప్రెయర్లో ప్రతిజ్ఞ . "భారత దేశము నా మాతృభూమి, భారతీయులందరూ నా సహోదరులు. నేను నా దేశమును ప్రేమించుచున్నాను. ... మ్... మ్..." ఢమాల్. ఆ తరువాతేందో ప్రతిజ్ఞ చదివేవానికి గుర్తుకు రాల్యా. మామూలుగా ఐతే మూడోతర్తి పిల్లోళ్లల్లో రోజుకొకరు ప్రతిజ్ఞ చెప్పాల. చెప్పలంటే అది కంఠోపాఠం రావాల. రాకపోతే బుక్కుజూసి చదవాల. తరవాత దెబ్బలు తినాల, యండలో నిలబడాల. జండాల పండగ రోజున ఇట్టాటి పంచాయితీ వుండగూడదని ప్రతిజ్ఞ గడగడా చెప్పేసేవానికి ఆ పని అప్పజెప్పినాము. ముఖ్య అతిథిని చూసి భయపణ్ణాడో యేమో వాడు మూడులైన్లకు మించి చెప్పల్యాకపాయ.

******* ******* *******

"స్కూల్ డిస్పర్స్". ఐదోతరగతి పిల్లకాయలు ముందుగా కాన్వెంటు బైటివొచ్చి నాలుగు లైన్లుగా నిలబడిరి. యనకాల మిగతా తర్తులు. అందరి సొక్కాలకూ జాతీయ జండా స్టిక్కర్లు. కొందరి చేతల్లో జాతీయ జండాలు. టీచర్ల చేతిలోనూ నాచేతిలోనూ మిగతా క్లాసు లీడర్ల చేతిలోనూ ఈతబర్రలు. రైలు మాదిరిగా వీధుల్లో తిరుగుతా "తేనెల తేటల మాటలతో, జయజయజయ ప్రియభారత, ..." గాట్టిగా పాడుకుంటా పోవాల. వీటిల్లో "విజయీ విశ్వతి రంగా-ప్యారా" ఒకటి.

రంగా అనేది తెలుగుపేరు. ప్యారా అనేది తురక పేరు కాబట్టి ఇది హిందూ-ముస్లిం-భాయి-భాయి రకం పాటేమో అనుకుండేవాణ్ణి; అసలాపాట తెలుగుపాట కాదనీ, ఆ పదం రంగా కాదు తిరంగా అనీ నాలుగేండ్ల తరవాత ముక్కావారిపల్లె బళ్లో మా రసూల్‌సార్ (హిందీ ఐవోరు) చెప్పినదాఁక.

ఊరేగింపు తరువాత... సభ. అందులో ముందుగా ప్రసంగాలు. మా మాస్టర్లూ టీచర్లూ ఒక్కోక్కరే వచ్చి "వేదికనలంకరించిన పెద్దలకు ..." అన్నెప్పుడల్లా మాకు డౌటు. రంగు కాగితాలన్నీ కత్తిరించి, మైదాపిండితో ఆ దూలాలకూ, వాసాలకూ, కూసాలకూ అతికించి, పెద్ద పెద్ద పురికొసలకు కూడా అతికించి, ఊపిరిబుడ్డలు ఊది, బెంచీలూ కుర్చీ సర్ది, నానా అగసాట్లుబడి వేదికను అలంకరించింది మేమైతే... అంతా సిద్ధం చేసినాక వచ్చి కూర్చొనేవాళ్లు 'వేదికనలంకరించిన పెద్దలు' యట్లౌతారబ్బా ... అని.

******* ******* *******

పిల్లకాయల ప్రసంగాలు. ఒకరిద్దరి తరవాత నా వొంతు. నేను మాత్రం వేదికనలంకరించిన అన్ల్యా. "అధ్యక్ష, ఉపాధ్యాయ, సోదరసోదరీమణులారా..." అన్యా.

"ఇది మన దేశానికి 43వ స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం. మనం సాధించింది ఎంత? అమెరికా, జపాన్, రష్యా దేశాలు స్వాతంత్ర్యం పొందిన తరువాత ఇదేసమయంలో సాధించిన అభివృద్ధితో పోల్చిచూస్తే ...."

"... సినారె అన్నట్లు - పులినిచూస్తే పులి ఎన్నడు బెదరదూ, మేకవస్తే మేక ఎన్నడు అదరదూ, మాయరోగమదేమొగానీ మనిషిమనిషికి కుదరదూ ... ఎందుకో తెలుసా? ఉన్నదీ పోతుందన్న బెదురుతో... అనుకున్నదీ రాదేమోనన్న అదురుతో..."

"మహాకవి శ్రీశ్రీ మాటల్లో ... అవినీతీ బంధుప్రీతి చీకటి బజారు అలముకొన్న ఈ దేశం ఎటుదిగజారు ... కాంచవోయి నేటి దుస్థితి ఎదిరించవోయి ఈ పరిస్థితీ.... సమసమాజ నిర్మాణమె నీ ధ్యేయం సకల జనుల సౌభాగ్యమె నీ లక్ష్యం... ఏక దీక్షతో గమ్యం చేరిననాడే లోకానికి మన భారతదేశం అందించునులే శుభసందేశం ...."

"... జైహింద్!" --- మా నాయన రాసిచ్చి, ఎట్లా చదవాల్నో, ఎట్లా పాడాల్నో వారం పొడుగునా ట్రైనింగిచ్చి పంపించిన ప్రసంగాన్ని పొల్లుబోకుండా చదివి, అందరూ అబ్బురంగా చూస్తావుండంగా, "మనకేలే ఫస్టుప్రైజు" అనే ధీమాతో వచ్చి నా స్థలంలో కుచ్చున్యా.

******* ******* *******

నా తరవాత పిల్లకాయలు చానామంది వస్సానే వుండారు. వేదికనలంకరించిన పెద్దలకు అని ఒక్క మాటతో పోగొట్టడంల్యా. పేరుపేరునా అందరు టీచర్లకూ అతిథులకూ నమస్కరించి, ఆ పైన గాంధీ నెహురూ లాలా సర్దార్ అని ఒక పేద్ధ లిస్టు చదివి, అందరికీ వందనాలు -- ఒక దండకం. 'నాకు ఈ అవకాశాన్ని కలిగించిన ...' యింకొక పెద్ద దండకం. ఈ రెండుదండకాల మధ్యలో చెప్పేదేం పెద్దగా వుండదు.

అంతమందిలో మాట్లాడిందే గొప్పసంగతి వాళ్ల పానానికి. నా ఉపన్యాసం తప్ప మిగతాది ఒక్కటీ నచ్చలా నాకు. ఇంక ఆపేసి నాకు ఫస్టుప్రైజు ఇచ్చేస్తే బాగుండుననిపించింది. నాతోపాటుగా మిగతాపిల్లకాయలూ మాస్టర్లూ మేడాలూ అందురికీ విసుగ్గా ఉన్నిట్టు అనిపించబట్టింది. మొత్తానికి చానా సేపటికి ఉపన్యాసాలిచ్చే పిల్లకాయలంతా ఐపొయినారు. తరువాత "వేదికనలంకరించిన పెద్దల" ఉపన్యాసాలు. వాళ్లెవురూ నామాదిరిగా చెప్పల్యాకుండారు. వొక్కరుగూడా మధ్యలో పాటలు పాళ్ల్యా.

అనుకున్నిట్టుగానే మొత్తానికి నాకే ఫస్టు ప్రైజు. మా నాయన మాదిరిగా ఉపన్యాసాలు రాసిచ్చేవాళ్లు వూళ్లోనే లేరనిపించింది. దాంతోపాటు క్లాసు ఫస్టు, బెస్టు స్టూడెంటు, బెస్టు సింగరు అన్నీ నేనే. ఆటల్లో మాత్రం ఒక్క ప్రైజుగూడా రాల్యా. "ఐనా.. సదువుకునేవోనికి ఆటల్తో పనేమి? అది రానోనికే ఆటల్లో ప్రైజులొచ్చేది" అనుకుని, ఆఖర్లో న్యూట్రీన్ మెత్తచాక్లెట్లు, పిప్పరమెంట్లు నిక్కర జేబీ నిండాకూ ఏస్కోని వొచ్చిన ప్రైజున్నీ చాతబట్టుకోని ఇంటికొస్తి.

******* ******* *******

ఆనందంగా మధ్యాన్నం అన్నం తిన్న్యాక, ఆడుకుండేదానికి యీదిలోకి పొతాండంగా మాయమ్మ పిలిచి, "ఆ గోడ మింద రాసిండేది నిన్ను సూడమన్న్యాడు మీ నాయన" అంటా మా వరండా గోడను సూపిచ్చ. ఏందబ్బా అనుకుంటా చూస్తి.

"గర్వము వినాశనమునకు నాంది. __ బైబిల్"

లాంగునోట్‌బుక్కు పేపరును మూడడ్డేళ్ల యడల్పున చించి గంజితో గోడకు అతికిచ్చి పెట్టి, బ్లాకింకు పెన్నుతో నీటుగా ...

అన్నింటికంటే ముందు నాకేమనిపించిందంటే - "శబాస్!! మా నాయనకు బైబిలుగూడా తెలుసు!!"

తరువాత - నన్నెందుకు సూడమన్న్యాడబ్బా!? ఎవురికి గర్వం? నాకేం లేదే. నాకు బెస్టు స్టూడెంట్ ప్రైజుగూడా ఇచ్చినారు గదా? అని అయోమయం. నాకు గర్వం లేదంటే పూర్తిగా నమ్మబుద్దిగాల్యా. ఏమన్నా వుంటే మొగాన్నే చెప్పాలగానీ ఇట్ట గోడలమింద రాయడాలెందుకు? కోపమొచ్చింది.

ఐనా అంత కొవ్వు పనులు నేనేం జేసినా? నేనేమేంజేసినానో మెల్లమెల్లగా మతికొచ్చ. ఆలాశన సెయ్యంగా సెయ్యంగా మనకు కొవ్వు రోంతొక్కరొవ్వ జాచ్చిగానే పట్టిందని అర్తమైతా వచ్చ గానీ, వొప్పుకోబుద్దిగాల్యా. పండగపూట అన్ని ప్రైజులు గెల్చుకోని ఇంటికొస్తే ఎందుకు నన్నిట్టా ఏడిపియ్యాల అని కడుపులో చానా వుడుకుబుట్టె. యెవురూ కొట్టకండా తిట్టకండానే కండ్లమ్మట నీళ్లు దిగె.

******* ******* *******

ఆ దెబ్బతో గర్వభంగమై గంధర్వరూపందాల్చి ఉత్తమపురుష బిరుదాంకితుఁడనై శాశ్వత కీర్తిప్రతిష్టలు గడించడమట్టాటి సందమామ కతేమీ జరగలేదుగానీ, ఎప్పుడన్నా మనం రొంత అతిజేసినామని అనిపించినప్పుడు ఆ గోడ మింద లాంగునోటుబుక్కు పేపరు, దానిమింద నల్లింకుతో రాసిన బైబిలు సూక్తి గుర్తుకొచ్చి చిన్న హెచ్చరిక మాత్రం చేస్తావుంటాయ్.

21 comments:

kiraN said...

ఇది నా గురించి:
అన్నింటికంటే ముందు నాకేమనిపించిందంటే - గర్వం.
ఎందుకు - ముందుగా నేనే ఈ పొస్టుకి కామెంట్ చేసినందుకు :).

ఇది నీ గురించి:
అన్నింటికంటే ముందు నాకేమనిపించిందంటే - నీకు గర్వం లేదు.
ఎందుకు - ఉంటే ఇక్కడెందుకు రాస్తావు. నీ కండ్లమ్మట నీళ్లు దిగగానే నీ గర్వం కూడా దిగిపొయుంటుంది, కదా..

భలే నచ్చింది ౧౦/౧౦

- కిరణ్

కొత్త పాళీ said...

అమ్మలకీ నాయన్లకీ ఈ టెక్నిక్కు ఎలా తెలుస్తుందో గదా!
అద్సరే గానీ మా లెక్కలో ఫస్టు ప్రైజు మీ నాయనకే.
టోపీలు తీసేస్తున్నాం.

teresa said...

Oh,that's really cute!
As usual, మీ narration కూడాబావుంది.

రానారె said...

కిరణా, చాలా చాలా సంతోషంగా వుంది. బ్లాగుమొదలెట్టిన కొత్తల్లో నీ వ్యాఖ్యలు ముందువరుసలో వచ్చేవి. మళ్లీ ఇప్పుడు. ఇక గర్వం సంగతికొస్తే - అది మనిషిని అంత సులభంగా వదలదు కదా. వదిలేసిందంటే మాత్రం వానిని ఒక్క క్షుద్బాధ తప్ప ప్రపంచంలోని ఏ ఇతర సమస్యలూ బాధించలేవేమో!

కొత్తపాళీగారు, తెరెసాగారు - బహుధా ధన్యవాదాలు. నేను కూడా టోపీలు తీసేశా! :)

తెలుగు వీర said...

సిద్ధం చేసినాక వచ్చి కూర్చొనేవాళ్లు 'వేదికనలంకరించిన పెద్దలు' యట్లౌతారబ్బా ... అని.
ఇవాళే తెవికీలో ఆంధ్ర మహాసభ వ్యాసాన్ని చదువుతూ వేదికనలంకరించారంటే నిజంగా వేదికను అలంకరించారా అనుకుని నవ్వుకున్నా.

అవును మీ నాయనకు నిలబడి టోపీలు తియ్యాల.

Giri said...

బావుంది.
ఇది చదువుతూ ఉంటే నాకు స్కూల్లో నేను వెలగబెట్టిన నిర్వాకం గుర్తుకొచ్చింది. మా నాన్న నాకు ప్రసంగించాల్సిందంతా రాసిచ్చారు, సరే అని స్టేజ్ ఎక్కానా గాభరాలో 'గౌరవనీయులైన ప్రిన్స్ పాల్ గారికి..' లాంటివి అన్ని మర్చిపోయి ఉదుటున ప్రసంగంలోకి దూకి, మొదటి వాక్యం చెప్పగానే మిగతాదంతా మర్చిపోయా..ఒక నిమిషంపాటు నీళ్ళు నములిన నన్ను చూసి మా ప్రిన్స్పాల్ గారు, 'సే తాంక్యు,సే తాంక్యు ' అని చెప్పి, చెప్పించి స్టేజ్ దింపారు. భరింపరాని అవమానం అనిపించింది అప్పట్లో

చక్కనిచుక్క said...

"ప్యారా తిరంగా" అంటూ ఈ పాటను రాసింది "శ్యాంలాల్ గుప్త పార్ష్వద్". చిన్నప్పడు ఇస్కూలులో తోటి విద్యార్థినీలందరూ భలే పాడేవారు:)

బ్లాగేశ్వరుడు said...

రామనాథా! నవ్వుకోలేక చచ్చాను, నీ ఆఖ్యానం చదువుతూ

చదువరి said...

మీ శైలిలో బాగా రాసారు. కొత్తపాళీ గారన్నట్టు మీ నాన్నకు అభినందనలు.

"అన్నింటికంటే ముందు నాకేమనిపించిందంటే - నీకు గర్వం లేదు. ఎందుకు - ఉంటే ఇక్కడెందుకు రాస్తావు. నీ కండ్లమ్మట నీళ్లు దిగగానే నీ గర్వం కూడా దిగిపొయుంటుంది, కదా.." - చక్కగుంది ఈ వ్యాఖ్య!

రాత్రి ఈ వ్యాఖ్యను పంపించాననుకున్నా. పొద్దున చూస్తే కనబడలేదు. మళ్ళీ రాస్తున్నా.

braahmii said...

బావుండాది,మళ్ళీ ఓ డౌటు,


"... సినారె అన్నట్లు - పులినిచూస్తే పులి ఎన్నడు బెదరదూ, మేకవస్తే మేక ఎన్నడు అదరదూ, మాయరోగమదేమొగానీ మనిషిమనిషికి కుదరదూ ... ఎందుకో తెలుసా? ఉన్నదీ పోతుందన్న బెదురుతో... అనుకున్నదీ రాదేమోనన్న అదురుతో..."

ఇది అన్నది సినారెయేనా
ముళ్ళపూడి వెంకటరమణ అనుకుంటున్నానే.

Sriram said...

కాస్త ఆలస్యంగా చూస్తున్నా...ఎందుకో కానీ కధనం,భాషలలో పాతవాటికన్నా కాస్త తేడా వచ్చింది అనిపించింది.
ఏమైనా, మీ తండ్రిగారికి తప్పక పుత్రోత్సాహమూ,గర్వమూ వచ్చేలా రాస్తున్నావు. అందుకో అభినందనలు.

నవీన్ గార్ల said...

రామనాథమూ..ఈ టపా గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పను కానీ..నీ ప్రతి టపా చదువుతూంటే.."వేడి వేడి అన్నంలో పప్పు కలుపుకొని దాని మీద కమ్మటి ఆవు నెయ్యి వేసుకొని అందులో తాళింపు నంజుకొని తిన్నంత" బాగుంటుంది. ఇప్పటికి కడుపు నిండిపోయింది. మళ్ళీ నాకు త్వరలో ఆకలౌతుంది మరి!!

రానారె said...

తెలుగువీరా, మేము చేసిన అలంకారాల వలన కాక, పెద్దలు ఆసీనులవడం వలన వేదిక అలంకరించబడింది అనే భావం కలగాలంటే ముందుగా వారంటే మనకు గౌరవం ఉండాలి కదా? వారంతా మా బడి యాజమాన్యంతో కలిసి ఇస్పేటాకులు (పేకాట) ఆడటం మాకు తెలుసు. ఇంకా, వాళ్లంతా ఉద్యోగస్తులు, మాకన్నా కొంచెం ధనికులు. ఆ వయసులో అంతకుమించి వారి గురించి మాకేమీ తెలియక పోవడంతో వేదికకు వాళ్లు అలంకారం తెచ్చారనిపించేదికాదు. :)
గిరిగారూ, మాది తెలుగు మాధ్యమం కావడంవల్లనేమో మీకొచ్చిన సమస్య నాకు ఎదువరలేదు. ఐనా, అమృతం సీరియల్లో చెప్పినట్లు మన అవమానాలూ గాయాలన్నీ... ఆలోచిస్తే... అయొడిన్‌తో ఐపోయేవే కదా! :)
@చక్కనిచుక్క - ఈ కలంపేరు చాలా ఆకర్షణీయంగా వుంది, బహుశా ఇది ఒక చక్కనిచుక్క నాకు తారసవపడితే బాగుండుననిపించే కాలం కావడంచేత కాబోలు. గీత రచయితను పరిచయం చేసినందుకు ధన్యవాదాలు. విద్యార్థినులు+అందరూ అని కలపాలేమో! :)
బ్లాగేశ్వర, చదువరిగార్లకు కృతజ్ఞతలు. బ్రాహ్మీజీ, అది పాటలో భాగమండి. ఆ పాట రాసినవారు సినారె.
శ్రీరామా, ధన్యవాదాలు. కథనం భాషలలో కాస్త లేడా ఉన్నమాట నిజమే. ఈ తేడా ఎబ్బెట్టుగా తోచిందా?
నవీన్... నీ వ్యాఖ్య చదవగానే నాకు ఒక్కసారిగా ఆకలి పెరిగిపోయింది. నిజంగా. :))

radhika said...

baagumdabbayyaa.
9/10

విహారి said...

బాగుంది రానారె.

ఇస్కూలు అయివోర్లు కొంతమంది అంతేలే. పిప్పరమెంట్లు చాక్లెట్లూ గూడా ఇంటికి తీస్కోని పోతారు. జెండా పండగబ్బుడు మేము గూడా బాగ మైదాపిండి పూసే వాళ్ళం పిలకాయలకు.... గొడగ్గాదులే.


-- విహారి

Sudhakar said...

10/10. Excellent narration

tink said...

10/10
ranare gaaru, eeroju nunchi nenu mee fan ni. innaallu ela miss ayyaano mee blog ni ani badhapaduthunna.
alankarinchindi memaithe peddavaallani antaarenti ane paragraph chaduvuthunnappudu peddaga chappudochela navvesi office lo koddiga ibbandi padina you really made my day.
mee narration and dialect are just awsome :) added to my favourites and will be checking for updates everyday from now on.

రానారె said...

టింక్, సుధాకర, విహారి, రాధికగార్లకు - ధన్యవాదాలు.

సత్యసాయి కొవ్వలి said...

టపా రేటింగ్ 10య10. మీనాన్నగారిది 99/10. అలరించినకి, అలంకరించడానికీ తేడాకనిపెట్టలేక, ముందు చెప్పిన వాడిని కాపీ కొట్టడంవల్ల వచ్చిన తిప్పలు. మీటపాల్లో బాలేనివి వెతుక్కోవడం కష్టం.
పుత్రోత్సాహంతో మీనాన్నగారికి గర్వం పట్టలేనంత వచ్చే ఉండాలే ఈపాటికి

కొత్త పాళీ said...

నేనొక్కణ్ణేనేమో అనుకున్నా, నీ టపా రుచిని మళ్ళీ ఆస్వాదించడానికి ఇలా దొడ్డి్దారినవచ్చి చూస్తే, నా ముందు ఆచార్య వర్యులు, ఇతర పెద్దలు .. మళ్ళా చెబుతున్నా, ఏం రాసినావబయా .. ఒక్కొక్క వాక్యం మంత్యమై మెరిసిందనుకో. మరోసారి సెబాసు.
ఈ సారి ఈ వాక్యం చదివి అన్నిటికంటే గట్టిగా నవ్వుకున్నా -
"శబాస్!! మా నాయనకు బైబిలుగూడా తెలుసు!!"

SumaLahari said...

ఈ కధ చాలా నచ్చింది. ముగింపు కూడా.

Post a Comment

ఇక్కడ తెలుగులో వ్యాఖ్యనించలేకపోతే, అంకెలతో వ్యాఖ్యానించవచ్చు. నచ్చింది 5/10. చాలా బాగుంది 7/10 ఇలాగ.